Pages

Monday, October 4, 2010

വിദ്യാര്‍ത്ഥി


ഉപ്പുചാക്കുകള്‍പോലെ
പുസ്തകക്കെട്ടുംപേറി-
ക്കൂട്ടിനായാരുമില്ലാതെ
നടക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടോര്‍.

കളിയും ചിരിയും മാഞ്ഞു,
കൂട്ടുകൂടിക്കരച്ചിലും പോയി
"ടീച്ചറേ.. ഇവളെന്നെ പിച്ചി"
എവിടെയും കേള്‍ക്കാതെയായി.

സ്ലേറ്റുമായിക്കാന്‍ പഴയ
മരപ്പച്ചയെവിടെപ്പോയി ?
കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളിയും കൂട്ടരും
കാശിക്കു പണ്ടേപോയി.

വീട്ടിലേക്കോടുംവഴിയില്‍
പൂമ്പാറ്റ കാത്തുനില്‍ക്കുമോ?
ഇലപ്പൊതികെട്ടാന്‍ വാഴ
തൊടിയില്‍ ബാക്കിയുണ്ടാകുമോ?

സ്കൂളിലേക്കെന്നും കാല-
ത്തെത്തിക്കും മുത്തച്ഛനും
മാറിപ്പോയ്‌.. അങ്ങേരിന്ന്
ടി.വി കണ്ടിരിക്കുന്നു.

നാരങ്ങ മിട്ടായിയും
കുറിയും കൊച്ചു പെട്ടിയും
ഉച്ചയ്ക്ക് കഞ്ഞിയും പയറും
സ്കൂള്‍മുറ്റത്തോടിക്കളിയും.

അപ്പക്കണ്ടിസ്ലേറ്റും പെന്‍സിലും
റൂളിയും മായിക്കഡബറും
ഒരു കൊച്ചു തൂക്കുപാത്രവും
എങ്ങോ വച്ചുമറന്നുപോയ്‌.

മുതുകില്‍ ഭാണ്ഡവുംപേറി-
ക്കഴുത്തിലൊരു കുരുക്കുംകെട്ടി-
ക്കൂട്ടിനായ് ആരുമില്ലാതെ
നടക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടോര്‍.

ജനിച്ചു വീഴുമ്പോഴെ
ടിന്‍ഫുഡ് കൊടുക്കുന്നു
സെര്‍ലാക്കും ഹോര്‍ലിക്സും
കലക്കിക്കുടിക്കുന്നു.

ബ്രോയിലര്‍ കോഴിപോല്‍
വളര്‍ത്തിയെടുക്കുന്നു
പറയാം നമുക്കെല്ലാം..
" I am a complan boy"

ഒരുവന്‍ ജനിക്കുമ്പോഴേ
അഡ്മിഷന്‍ ബുക്ക് ചെയ്യുന്നു
പഠിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും
ട്യൂഷനായയക്കുന്നു.

ക്ലാസ്സില്‍ ഫസ്റ്റടിക്കുവാന്‍
വഴിപാട് കഴിക്കുന്നു.
പരസ്പരം ജയിച്ചും തോല്‍പ്പിച്ചും
കയ്യടി മേടിക്കുന്നു.

വയറ്റിലിരിക്കുമ്പോഴേ
പ്ലാനിങ്ങ്‌ നടത്തുന്നു.
ഡോക്ടറോ? എന്ജിനിയറോ?
അല്ലെങ്കില്‍ ഐ ടി ഫീല്‍ഡോ?

ബാല്യത്തിന്‍ സൗഭാഗ്യങ്ങള്‍
ഒന്നൊന്നായെരിഞ്ഞിടുന്നു,
പുസ്തകക്കെട്ടിനുള്ളിലെ
യന്ത്രങ്ങള്‍ ഇന്ന് കുഞ്ഞുങ്ങള്‍.

കളിക്കാനറിയാത്ത,
ചിരിക്കാനറിയാത്ത
പാവങ്ങള്‍ ഈ പാവകള്‍
നാളെയുടെ വാഗ്ദാനങ്ങള്‍.................

No comments:

Post a Comment